Manamohaka

ಮಿಂಚೊಂದು ಎದೆ ತುಂಬ ನಡೆದಾಡಿ ಮರೆಯಾದಂತೆ ಯಾಕಿಂತ ತಿಳಿಗಾಳಿಯು ಆ ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಹಾಗೆ ಕಾಡಿದೆ ಅಂತರಾಳ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದೆ ತಾ ತನಗೆನೇ ಹಾಕಿ ಸವಾಲು ಆ ನೆನಪು ಕೊಡೋ ಖುಷಿಯೇ ವಿಷ ನಾ ಕಾದಾಡುತ ನಿಂತೆ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಮನಮೋಹಕ ತುಸು ಮಾದಕ ಬದಲಾಯಿತೆ ನನ್ನ ಲೋಕ ಹೊಸ ಹಂಬಲ ತುಸು ಗೊಂದಲ ನಾನೀಗ ಮೂಕ ನಾವಿಕ ಮನಮೋಹಕ ತುಸು ಮಾದಕ ಬದಲಾಯಿತೆ ನನ್ನ ಲೋಕ ನಾ ನನ್ನ ನೆರಳ ಮೇಲೆ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದ ವೇಳೆ ನಗಬೇಡ ನೀ ಕಾಲವೇ ಇದೆ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಇದೆ ಹೂಬನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಯಾಕೀ ಭೂಕಂಪನ ಇದೊಂದು ಥರ ಹೊಸ ಜೀವನ ನಾ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಸತ್ತು ಹುಟ್ಟುವೆನು ದಿನ

A spark has filled my heart. It wanders around as though it has lost its way. Why does this gentle breeze, Haunt me like a raging storm? My inner world keeps drifting restlessly. It keeps challenging itself. The happiness those memories bring is like poison. I keep struggling, standing here with only myself. Enchanting one, a little intoxicating. My world has changed completely. A new longing, a little confusion. Now I am a silent sailor. Enchanting one, a little intoxicating. My world has changed completely. Upon my own shadow, When I slipped and fell, Do not laugh at me, O Time. Right before my eyes is this blooming garden. Then why is there an earthquake in my heart? This is a strange kind of new life. Each day, I die within myself and am born again.