Koodappirannor

ആരോ തളൊടിടുന്നുവോ കവിൽ തടം താനും വിടരുന്നിടുന്നുവോ കിനാവുകൾ കഠോറം വരുന്നിത കാറ്റായി നീ പറഞ്ഞുപോയത് എന്തുമേ ധൂരങ്ങൾ മഞ്ഞുപോയോ വേഗമേ വരൂ വാതിലിൽ ജീവനെ തൊടും ഓർമ്മകൾ നാം ഒരു നാൾ കുറുനുക്കലായി വീഴാതെ നടന്നു ഇടവേ സ്നേഹംമ മാറിയിൽ നനഞ്ഞുപോകവേ ചിരിയായി കളിയായി മൊഴിയായി താഴുകി നീ മേലാവേ മിഴിയിൽ മിഴിയിൽ നിലവഴി പൊഴിയുന്നു നമ്മിലായി ആയിരം കിനാവുകളായി നാം ഒന്ന് ചേർന്ന് നെയ്തോറാ തോവലാ പോലെ ആ നാളുകൾ ആകാശമേറി പോയോ അറിയാതെ പറയാതെ ഇരുകണ്ണിൽ കഴിയലേ ഒരു നാളിൽ മറയുംപ്പോൾ ആകം ആകേ ഉറുക്കല്ലേ നമ്മിൽ പിനങ്ങി പോകല്ലേ കാണാതെ മഴയല്ലേ കണ്ണേ നമ്മൾക്കു നമ്മാണല്ലേ കൂടപ്പിറന്നോർ അല്ലേ നമ്മിൽ പിനങ്ങി പോകല്ലേ കാണാതെ മഴയല്ലേ കണ്ണേ നമ്മൾക്കു നമ്മാണല്ലേ കൂടപ്പിറന്നവർ അല്ലേ കൂട പിറന്നവർ അല്ലേ കൂട പിറന്നവർ അല്ലേ

Is someone softly knocking at the temple door? Are the dreams themselves unfolding? Is the fragrance arriving? What is it that you whispered and went away? Have the frost and dew vanished? Quickly come to the door, Where life meets memory. One day, we became tiny, And walked without falling. May love soak completely into the body. As laughter, as play, as words, Descend gently upon me. In my eyes, in every gaze, May it pour within us. As a thousand dreams, Let us come together and open like ghee. Those days, like a soft feather, Did they drift away into the sky? Without knowing, without saying, Could it dissolve between our two eyes? One day, when it hides, Let it melt into the inner heart. Do not slip away from us, Oh unseen rain, my dear, Aren’t we ours to each other? Weren’t we born together? Do not slip away from us, Oh unseen rain, my dear, Aren’t we ours to each other? Weren’t we born together? Weren’t we born together? Weren’t we born together?

कोई धीरे-धीरे मंदिर के द्वार पर खटखटा रहा है? क्या सपने अपने आप खुल रहे हैं? क्या खुशबू आ रही है? तुमने जो फुसफुसाया और चला गया, वह क्या था? क्या पाला और ओस छंट गए हैं? जल्दी आओ द्वार पर, जहाँ जीवन यादों से मिलता है। एक दिन हम छोटे हो गए, और बिना गिरे चल पड़े। प्रेम पूरी तरह से शरीर में समा जाए। हँसी के रूप में, खेल के रूप में, शब्दों के रूप में, मृदुता से मुझ पर उतरो। मेरी आँखों में, हर दृष्टि में, यह हमारे भीतर बह जाए। हजारों सपनों के रूप में, आओ हम एक साथ मिलकर खुले, जैसे घी। वे दिन, नरम पंख की तरह, क्या वे आकाश में बह गए? बिना जाने, बिना कहे, क्या यह हमारी दोनों आँखों के बीच घुल सकता है? एक दिन, जब यह छिप जाए, इसे अंतःकरण में पिघल जाने दो। हमारे बीच से मत फिसलो, ओ अदृश्य बारिश, मेरी प्रिय, क्या हम एक-दूसरे के नहीं हैं? क्या हम साथ नहीं जन्मे थे? हमारे बीच से मत फिसलो, ओ अदृश्य बारिश, मेरी प्रिय, क्या हम एक-दूसरे के नहीं हैं? क्या हम साथ नहीं जन्मे थे? क्या हम साथ नहीं जन्मे थे? क्या हम साथ नहीं जन्मे थे?