Ponnum Katta

താ രാ രാ രേ.. താ രാ രാ രേ.. ഇന്നലെ മുറ്റത്ത് ഓടി നടന്നോനെ നാലാളെടുത്തിട്ട് വരുന്നു കൂടെ കരഞ്ഞോരും കൂടെ ചിരിച്ചോരും നെഞ്ചത്ത് അടിച്ചിട്ട് വരുന്നു കണ് തുറക്കെടാ കണ്ണൊന്ന് തുറന്ന് നോക്കെടാ മുറ്റത്ത് വിരുന്നു ആറടി മണ്ണിലെ മണ്ണിറ മക്കൾക്കും നീയല്ലേ അത്താഴ വിരുന്നു പറന്ന് പറന്ന് പറന്ന് ഈ അപ്പന്റെ ചിറകും അകന്ന് പറന്നെടോ മറന്ന് മറന്ന് മറന്ന് ഈ അപ്പന്റെ മകനും മറന്ന് മറന്നെടോ പറന്ന് പറന്ന് പറന്ന് ഈ അപ്പന്റെ ചിറകും അകന്ന് പറന്നെടോ മറന്ന് മറന്ന് മറന്ന് ഈ അപ്പന്റെ മകനും മറന്ന് മറന്നെടോ ഈ അപ്പന്റെ പൊന്നും കട്ട ഈ തോളത്ത് വന്നടക്കേ ഇനിയുള്ള കൂരിരുട്ടെ ഞാൻ എങ്ങനെ മാറ്റിടുവേ ഈ അപ്പന്റെ പൊന്നും കട്ട ഈ തോളത്ത് വന്നടക്കേ ഇനിയുള്ള കൂരിരുട്ടെ ഞാൻ എങ്ങനെ മാറ്റിടുവേ ഇരുള് മൂടിയ വഴിയല്ലേ പൊരുൾ തേടിയ മിഴിയല്ലേ എന്റെ മയക്കം കളഞ്ഞ കനവല്ലേ മറക്കാനമെങ്കിൽ മരിക്കണ്ടേ ഇരുള് മൂടിയ വഴിയല്ലേ പൊരുൾ തേടിയ മിഴിയല്ലേ മയക്കം കളഞ്ഞ കനവല്ലേ ഇനി മറക്കാനമെങ്കിൽ മരിക്കണ്ടേ അനുഗ്രഹം അല്ല മറവി അനുദിനം എന്റെ പിറവി ഞാൻ കാണുമോ നാളത്തെ പുലരി എന്റെ മനസ്സ് മടുത്ത് തളർന്നു അനുഗ്രഹം അല്ല മറവി അനുദിനം എന്നിൽ പിറവി ഞാൻ കാണുമോ നാളത്തെ പുലരി എന്റെ മനസ്സ് മടുത്ത് തളർന്നു ഈ അപ്പന്റെ പൊന്നും കട്ട ഈ തോളത്ത് വന്നടക്കേ ഇനിയുള്ള കൂരിരുട്ടെ ഞാൻ എങ്ങനെ മാറ്റിടുവേ ഈ അപ്പന്റെ പൊന്നും കട്ട ഈ തോളത്ത് വന്നടക്കേ ഇനിയുള്ള കൂരിരുട്ടെ ഞാൻ എങ്ങനെ മാറ്റിടുവേ ചെറു പ്രായത്തിൽ ചെറുക്കനെന്തിനു ചെറു കയറിൽ കുരുങ്ങി ചെറിയവനല്ലേ ചെറു മനമത് നടു കടലായി കലങ്ങി ചെറു പ്രായത്തിൽ ചെറുക്കനെന്തിനു ചെറു കയറിൽ കുരുങ്ങി ചെറിയവനല്ലേ ചെറു മനമത് നടു കടലായി കലങ്ങി ഈ അപ്പന്റെ പൊന്നും കട്ട ഈ തോളത്ത് വന്നടക്കേ ഇനിയുള്ള കൂരിരുട്ടെ ഞാൻ എങ്ങനെ മാറ്റിടുവേ ഈ അപ്പന്റെ പൊന്നും കട്ട ഈ തോളത്ത് വന്നടക്കേ ഇനിയുള്ള കൂരിരുട്ടെ ഞാൻ എങ്ങനെ മാറ്റിടുവേ ഈ അപ്പന്റെ പൊന്നും കട്ടേ ഈ തോളത്ത് വന്നടക്കേ ഇനിയുള്ള കൂരിരുട്ടെ ഞാൻ എങ്ങനെ മാറ്റിടുവേ ഈ അപ്പന്റെ പൊന്നും കട്ടേ ഈ തോളത്ത് വന്നടക്കേ ഇനിയുള്ള കൂരിരുട്ടെ ഞാൻ എങ്ങനെ മാറ്റിടുവേ ഇരുള് മൂടിയ വഴിയല്ലേ പൊരുൾ തേടിയ മിഴി അല്ലേ എന്റെ മയക്കം കളഞ്ഞ കനവ് അല്ലേ മറക്കാനമെങ്കിൽ മരിക്കണ്ടേ ഇരുള് മൂടിയ വഴിയല്ലേ പൊരുൾ തേടിയ മിഴി അല്ലേ എന്റെ മയക്കം കളഞ്ഞ കനവ് അല്ലേ മറക്കാനമെങ്കിൽ മരിക്കണ്ടേ ഇന്നലെ മുറ്റത്ത് ഓടി നടന്നോനെ നാലാളെടുത്തിട്ട് വരുന്നു കൂടെ കരഞ്ഞോരും കൂടെ ചിരിച്ചോരും നെഞ്ചത്ത് അടിച്ചിട്ട് വരുന്നു കണ് തുറക്കെടാ കണ്ണൊന്ന് തുറന്ന് നോക്കെടാ മുറ്റത്ത് വിരുന്നു

था रा रा रे.. था रा रा रे.. जो कल आँगन में दौड़ता-फिरता था, आज चार लोग उसे उठाकर ला रहे हैं। जो उसके साथ रोए थे और साथ हँसे थे, वे ही सीना पीटते हुए लौट रहे हैं। आँखें खोलो, बस एक बार आँखें खोलो। देखो, आँगन में मेहमान आए हैं। इस छह फुट मिट्टी के सभी बेटों-बेटियों के लिए, क्या तुम ही वह अंतिम भोज नहीं हो जो सबकी प्रतीक्षा करता है? उड़ गया, उड़ गया, उड़ गया। इस पिता के पंख भी दूर उड़ गए। भूल गया, भूल गया, भूल गया। इस पिता का बेटा भी उसे भूलकर चला गया। उड़ गया, उड़ गया, उड़ गया। इस पिता के पंख भी दूर उड़ गए। भूल गया, भूल गया, भूल गया। इस पिता का बेटा भी उसे भूलकर चला गया। इस पिता का सोने जैसा लाल अब मेरे कंधों पर आ टिका है। अब इस घने अँधेरे को मैं कैसे दूर करूँ? इस पिता का सोने जैसा लाल अब मेरे कंधों पर आ टिका है। अब इस घने अँधेरे को मैं कैसे दूर करूँ? क्या यह अँधेरे से ढका हुआ रास्ता नहीं है? क्या ये वे आँखें नहीं हैं जो अर्थ और सहारा खोजती रहीं? क्या यह वही सपना नहीं है जिसने मेरी बेख़ुदी तोड़ी थी? अगर इसे भूलना है, तो क्या मरना नहीं पड़ेगा? क्या यह अँधेरे से ढका हुआ रास्ता नहीं है? क्या ये वे आँखें नहीं हैं जो अर्थ और सहारा खोजती रहीं? क्या यह वही सपना नहीं है जिसने मेरी बेख़ुदी तोड़ी थी? अगर अब इसे भूलना है, तो क्या मरना नहीं पड़ेगा? भूल जाना कोई वरदान नहीं है, हर दिन यह मेरे लिए एक नया जन्म बन जाता है। क्या मैं कल की भोर देख पाऊँगा? मेरा मन थककर टूट चुका है। भूल जाना कोई वरदान नहीं है, हर दिन यह मेरे भीतर फिर जन्म लेता है। क्या मैं कल की भोर देख पाऊँगा? मेरा मन थककर टूट चुका है। इस पिता का सोने जैसा लाल अब मेरे कंधों पर आ टिका है। अब इस घने अँधेरे को मैं कैसे दूर करूँ? इस पिता का सोने जैसा लाल अब मेरे कंधों पर आ टिका है। अब इस घने अँधेरे को मैं कैसे दूर करूँ? इतनी छोटी उम्र में यह लड़का क्यों इस छोटी सी रस्सी में उलझ गया? वह तो अभी बच्चा ही था, उसका नन्हा सा मन बीच समुद्र की तरह मथ गया। इतनी छोटी उम्र में यह लड़का क्यों इस छोटी सी रस्सी में उलझ गया? वह तो अभी बच्चा ही था, उसका नन्हा सा मन बीच समुद्र की तरह मथ गया। इस पिता का सोने जैसा लाल अब मेरे कंधों पर आ टिका है। अब इस घने अँधेरे को मैं कैसे दूर करूँ? इस पिता का सोने जैसा लाल अब मेरे कंधों पर आ टिका है। अब इस घने अँधेरे को मैं कैसे दूर करूँ? इस पिता का प्यारा बेटा अब मेरे कंधों पर आ टिका है। अब इस घने अँधेरे को मैं कैसे दूर करूँ? इस पिता का प्यारा बेटा अब मेरे कंधों पर आ टिका है। अब इस घने अँधेरे को मैं कैसे दूर करूँ? क्या यह अँधेरे से ढका हुआ रास्ता नहीं है? क्या ये वे आँखें नहीं हैं जो अर्थ और सहारा खोजती रहीं? क्या यह वही सपना नहीं है जिसने मेरी बेख़ुदी तोड़ी थी? अगर इसे भूलना है, तो क्या मरना नहीं पड़ेगा? क्या यह अँधेरे से ढका हुआ रास्ता नहीं है? क्या ये वे आँखें नहीं हैं जो अर्थ और सहारा खोजती रहीं? क्या यह वही सपना नहीं है जिसने मेरी बेख़ुदी तोड़ी थी? अगर इसे भूलना है, तो क्या मरना नहीं पड़ेगा? जो कल आँगन में दौड़ता-फिरता था, आज चार लोग उसे उठाकर ला रहे हैं। जो उसके साथ रोए थे और साथ हँसे थे, वे ही सीना पीटते हुए लौट रहे हैं। आँखें खोलो, बस एक बार आँखें खोलो, देखो आँगन में मेहमान आए हैं।

Tha Ra Ra Re.. Tha Ra Ra Re.. The one who ran around the courtyard yesterday is now being carried by four people. Those who cried with him and laughed with him are returning, beating their chests. Open your eyes, open them once. Look, there are guests in the courtyard. For all the children of this six-foot earth, Aren't you the final feast waiting for them? Flew away, flew away, flew away. This father's wings have also flown far away. Forgotten, forgotten, forgotten. This father's son has also been forgotten. Flew away, flew away, flew away. This father's wings have also flown far away. Forgotten, forgotten, forgotten. This father's son has also been forgotten. This father's precious son has come to rest on my shoulder. How will I remove the darkness that lies ahead? This father's precious son has come to rest on my shoulder. How will I remove the darkness that lies ahead? Isn't this a path covered in darkness, and eyes searching for meaning? Isn't this the dream that took away my confusion? If I have to forget it, mustn't I die? Isn't this a path covered in darkness, and eyes searching for meaning? Isn't this the dream that took away my confusion? If I have to forget it now, mustn't I die? Forgetfulness isn't a blessing; it's my rebirth every day. Will I see tomorrow's dawn? My heart is tired and worn out. Forgetfulness isn't a blessing; it's reborn within me every day. Will I see tomorrow's dawn? My heart is tired and worn out. This father's precious son has come to rest on my shoulder. How will I remove the darkness that lies ahead? This father's precious son has come to rest on my shoulder. How will I remove the darkness that lies ahead? Why did this young boy get trapped by a small rope at such a young age? He was only a child, and his little heart was troubled like a vast sea. Why did this young boy get trapped by a small rope at such a young age? He was only a child, and his little heart was troubled like a vast sea. This father's precious son has come to rest on my shoulder. How will I remove the darkness that lies ahead? This father's precious son has come to rest on my shoulder. How will I remove the darkness that lies ahead? This father's precious son has come to rest on my shoulder. How will I remove the darkness that lies ahead? This father's precious son has come to rest on my shoulder. How will I remove the darkness that lies ahead? Isn't this a path covered in darkness, and eyes searching for meaning? Isn't this the dream that took away my confusion? If I have to forget it, mustn't I die? Isn't this a path covered in darkness, and eyes searching for meaning? Isn't this the dream that took away my confusion? If I have to forget it, mustn't I die? The one who ran around the courtyard yesterday is now being carried by four people. Those who cried with him and laughed with him are returning, beating their chests. Open your eyes, open them once, and look at the guests in the courtyard.